Επιστρέφοντας από τις διακοπές....
στη ζοφερή πραγματικότητα...
εύχομαι σε όλους...
Αποσπάσματα από ρυτίδες έκαναν απόβαση στην περιοχή γύρω από τα μάτια του και αφού έσκαψαν χαρακώματα κάλεσαν στον ασύρματο για ενισχύσεις... Τομ Ρομπινς "Το Άρωμα του Ονείρου"


Αυτή τη φορά ο πόλεμος μας έπιασε στον ύπνο. Κάτι ο Αύγουστος, κάτι οι Ολυμπιακοί, για όσους ασχολούνται με τους αθλητικούς εσμούς (sic), κανείς δεν είδε και δεν άκουσε τίποτα. Οι Ρώσοι εξάλλου έχουν μια παράδοση να κάνουν τους πολέμους τους πιο αθόρυβα και με λιγότερη κάλυψη από τους Αμερικάνους. Αυτό δε σημαίνει πως αυτός ο πόλεμος είναι λιγότερο επώδυνος ή ότι οι νεκροί του σκοτώνονται λιγότερο. Απλά εμάς στα αρ.....ια μας! Αν θέλανε ακροαματικότητα να σκοτώνονταν το χειμώνα κατά προτίμηση κατά τις 20:00. Στην πολιτισμένη δύση έτσι έχουν τα πράγματα. Η ευαισθησία διαρκεί όσο ένα δελτίο ειδήσεων. Και αυτό οι "παίχτες" στα γεωπολιτικά παιχνίδια της περιοχής το ξέρουν καλά.
Κοσόβου στην ευαίσθητη περιοχή του Καυκάσου. Η ανεξαρτησία του Κοσόβου άνοιξε το δρόμο για να αρθεί κάθε δισταγμός στην επαναχάραξη των συνόρων. Η Ρωσία τώρα παρεμβαίνει στρατιωτικά και οι φωνές των Ευρωπαίων που μιλούν για σεβασμό των συνόρων της Γεωργίας ακούγονται γελοίες. Οι ασκοί του Αιόλου άνοιξαν, τα σύνορα μεταβάλλονται κατά τη θέληση των ισχυρών και οι λαοί γίνονται για ακόμα μια φορά πιόνια σε ένα νέο ψυχροπολεμικό παιχνίδι. Αποτέλεσμα: Μέχρι στιγμής 1400 νεκροί σε μια περιοχή με πληθυσμό μόλις 70.000 κατοίκων. Ένας νέος πόλεμος γεννήθηκε...
Επιτέλους κάτι φαίνεται να κινείται στο θέμα της καύσης των νεκρών. Καιρός ήταν γιατί κάποιοι που δεν προσδοκάμε ανάσταση νεκρών τη δευτέρα παρουσία καλό είναι να έχουμε εναλλακτικές!
ω για το συγκεκριμένο βουνό, θα αναφερθώ σε αυτή. Ο Υμηττός έχει ένα χαρακτηριστικό. Με την ανάπτυξη που σημειώθηκε στα μεσόγεια λόγω των μεγάλων έργων (Αεροδρόμιο, Αττική Οδός, Προαστειακός) βρέθηκε να είναι ένα βουνό περικυκλωμένο από την πόλη. Κάποτε τα βουνά περικύκλωναν την Αθήνα και ο όρος "Λεκανοπέδιο Αττικής" ήταν δόκιμος. Τώρα οι καιροί άλλαξαν, οι πόλεις μεγάλωσαν και τα βουνά πιάστηκαν εξ απίνης και περικυκλώθηκαν από τον εχθρό (εμείς είμαστε αυτός). Τώρα βέβαια, αφού οι πόλεις μεγαλώνουν και γιγαντώνονται δεν είναι καλό να υπάρχουν τέτοιοι δασωμένοι ορεινοί όγκοι στο εσωτερικό τους που θα προσφέρουν μια ισορροπία στις επερχόμενες κλιματολογικές αλλαγές που η ανθρώπινη δραστηριότητα θα επιφέρει; Κανονικά ναι, αλλά η ανθρώπινη δραστηριότητα σημαίνει και διακίνηση χρήματος, που σημαίνει απληστία, που σημαίνει επέκταση, που σημαίνει real estate. Γιατί να μην δημιουργηθούν ωραία οικόπεδα στους πρόποδες του Υμηττού (για αρχή, μετά πάμε και παραπάνω) με ωραία θέα, δίπλα στην Αττική Οδό, πολύ κοντά στο κέντρο; Αφού οι παραπληγικοί μηχανισμοί του κράτους και η αυτιστική συνείδηση των πολιτών του αφήνουν περιθώρια για τέτοιες "επενδύσεις". Η εκκλησία πως επιδιώκει την ανέγερση συνοδικού κέντρου στον Καρέα σε περιοχή που συμπτωματικά κάηκε πέρσι; Άυριο ακόμα περισσότεροι θα επιδιώξουν αποχαρακτηρισμούς, νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων, εντάξεις στο σχέδιο. "Έλα μωρέ τι δασικό, κάποτε είχε δάσος αλλά κάηκε."