Αποσπάσματα από ρυτίδες έκαναν απόβαση στην περιοχή γύρω από τα μάτια του και αφού έσκαψαν χαρακώματα κάλεσαν στον ασύρματο για ενισχύσεις...
Τομ Ρομπινς "Το Άρωμα του Ονείρου"
Επειδή αυτές τις μέρες δεν έχω το μυαλό να γράψω κάτι της προκοπής (όχι ότι είχα τις άλλες μέρες αλλά λέμε τώρα) σε αυτό το post θα πειραματιστούμε πάνω στη μεταφυσική. Χρησιμοποιώντας το ιστολόγιο τούτο ως εργαστήριο σαδιστικών πειραμάτων, μιας και το CERN αυτή την περιόδο είναι ρεζερβέ, θα αναρτήσω την κάτωθι φωτογραφία και θα περιμένω με υπομονή (και τρόμο δε σας το κρύβω) να μελετήσω τις επιπτώσεις της πράξης μου μέχρι το επόμενο post. Λογικά όλα θα πάνε καλά και ένας ακόμα μύθος θα κατρακυλήσει στη μαύρη χοάνη της λαϊκής φαντασιοπληξίας. Αν πάντως δεν ξαναποστάρω μέχρι το τέλος του μήνα καλέστε την πυροσβεστική. Έχοντας κάνει backup στον υπολογιστή και διαθήκη στο συμβολαιογράφο δημοσιεύω:
PS: Γενναιότητα ή τρέλα? Εσείς θα μου πείτε. Πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι δύσκολα μπορείς να βρεις καλές φωτογραφίες του Μητσοτάκη (είπα και το όνομα, προφανώς πάω γυρεύοντας!) στο διαδίκτυο. Γιατί άραγε;
PS2: Ενδιαφέροντα πράγματα για τον Μητσοτάκη (ορίστε το ξαναείπα) μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ.
Αρπάζοντας τη σκυτάλη από το φίλο blogouli παρουσιάζω σήμερα μια μουσική ανάρτηση με τραγούδια που αγαπήσαμε πριν 10 χρόνια, το έτος Κυρίου 1998 (πάνω - κάτω) δηλαδή. Τη βρίσκω πολύ συμπαθητική ιδέα και προτείνω να κάνουμε και αντίστοιχο παιχνίδι με 20 ή και 30 χρόνια πριν (για τα 30 εγώ μπορώ να βάλω κάτι ωραία νανουρίσματα που θυμάμαι, ενώ για τα 20 τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα) . Σαν ακοινώνητος που είμαι δεν καλώ κανέναν προσωπικά να πάρει από μένα τη σκυτάλη, αλλά σε όποιον αναγνώστη τον ιντριγκάρει η ιδέα, έχω να πω go for it.
Τα τραγούδια που διάλεξα δεν έχουν κανένα κοινό (πέρα από τη δεκαετία ωρίμανσής τους), αφενός για λόγους βιοποικιλότητας και αφετέρου γιατί το καθένα από αυτά ακουμπάει κάποιες από τις ευαίσθητες χορδές μου (έχω πολλές χορδές, σαν τις άρπες). Αν κάτι είναι παρήγορο σε αυτή την ιστορία είναι πως τα τραγούδια αυτά ακούγονται σαν να γραφτήκαν χθες, κάτι που μπορεί να σημαίνει είτε πως δεν ξέρω να μετράω, είτε πως μια δεκαετία δεν είναι και κάνα μεγάλο διάστημα, οπότε να μην αγχώνομαι πως με πήραν δα και τα χρόνια.
Αρκετά όμως με τον αυτοσαρκασμό, το λόγο έχει η μουσική.
1. PLACEBO - EVERY YOU EVERY ME
Sucker love is heaven sent. You pucker up, our passion's spent. My hearts a tart, your body's rent. My body's broken, yours is bent.
Carve your name into my arm. Instead of stressed, I lie here charmed. Cuz there's nothing else to do, Every me and every you.
Sucker love, a box I choose. No other box I choose to use. Another love I would abuse, No circumstances could excuse.
In the shape of things to come. Too much poison come undone. Cuz there's nothing else to do, Every me and every you. Every me and every you, Every Me...he
Sucker love is known to swing. Prone to cling and waste these things. Pucker up for heavens sake. There's never been so much at stake.
I serve my head up on a plate. It's only comfort, calling late. Cuz there's nothing else to do, Every me and every you. Every me and every you, Every Me...he
Every me and every you, Every Me...he
Like the naked leads the blind. I know I'm selfish, I'm unkind. Sucker love I always find, Someone to bruise and leave behind.
All alone in space and time. There's nothing here but what here's mine. Something borrowed, something blue. Every me and every you. Every me and every you, Every Me...he
Every me and every you, Every Me...he [x4]
2. ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΗΒΟΡΙΑΣ - ΕΚΕΙΝΗ
3. MANU CHAO - CLANDESTINO
Solo voy con mi pena Sola va mi condena Correr es mi destino Para burlar la ley Perdido en el corazn De la grande Babylon Me dicen el clandestino Por no llevar papel
Pa' una ciudad del norte Yo me fui a trabajar Mi vida la dej Entre Ceuta y Gibraltar Soy una raya en el mar Fantasma en la ciudad Mi vida va prohibida Dice la autoridad
Solo voy con mi pena Sola va mi condena Correr es mi destino Por no llevar papel Perdido en el corazn De la grande Babylon Me dicen el clandestino Yo soy el quiebra ley
Mano Negra clandestina Peruano clandestino Africano clandestino Marijuana illegal
Solo voy con mi pena Sola va mi condena Correr es mi destino Para burlar la ley Perdido en el corazn De la grande Babylon Me dicen el clandestino Por no llevar papel
Argelino, Clandestino! Nigeriano, Clandestino! Boliviano, Clandestino! Mano Negra, Ilegal!
-------------------------------
(english Translation)
Alone I go with my sorrow Alone goes my sentence To run is my destiny To escape the law Lost in the heart of the great Babylon They call me clandestine For not having any papers
To a city of the north I went to work I left my life Between Ceuta and Gibraltar I’m a line in the sea A ghost in the city My life is forbidden So says the authority
Alone I go with my sorrow Alone goes my sentence To run is my destiny For having no papers Lost in the heart Of the great Babylon They call me clandestine I’m the lawbreaker
Black Hand clandestine Peruvian clandestine African clandestine Marihuana illegal
Alone I go with my sorrow Alone goes my sentence To run is my destiny To escape the law Lost in the heart of the great Babylon They call me clandestine For not having any papers
Algerian, Clandestine Nigerian, Clandestine Bolivian, Clandestine Black Hand, Illegal
Οκ, ομολογώ το κρίμα μου και διαθέτω τα στοιχεία σε όποιον θέλει να με πάει στον εισαγγελέα. (ώστε να χυθεί άπλετο φως και να φτάσει η αλήθεια στο κόκκαλο, ξέρετε τώρα...) Δεν μπορούσα όμως να το κρατάω άλλο μέσα μου. Χρόνια τώρα ζούσα σε μια κατάσταση άρνησης και ακούγοντας τον Αλογοσκούφη να επικηρύσσει τους ομοίους μου, ένιωθα σαν να μη με αφορά το θέμα. Μέχρι που η συνειδητοποίηση με βάρεσε κατακέφαλα και σε κατάσταση έκστασης αντιλήφθηκα πως η φοροδιαφυγή δεν οφείλεται σε πλοκαμοφόρους λογιστές μεγάλων εταιριών ή σε απρόσωπους μεγαλοδιευθυντές, σαν τον κακό στον αστυνόμο σαΐνη, όπως μέχρι τώρα πίστευα. Αλλά οφείλεται σε κάτι ρεμάλια σαν εμένα και κάτι άλλους (ναι, ναι σε κάποιους από σας που διαβάζουν αυτές τις γραμμές αναφέρομαι - μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε - έχω ράμματα για τη γούνα σας και αν με πιέσουν θα μιλήσω) που η λογιστική μας διαχείριση υπονομεύει την κοινωνία, και σαπίζει τα θεμέλια του συστήματος (χμ, αυτό το τελευταίο δεν ακούγεται τόσο κακό, αλλά ας μη ξεφύγω). Δεν άντεξα άλλο κάτω από το βάρος των πράξεων μου σε συνδυασμό πάντα με το γεγονός πως κάποτε ήμουν καλό παιδί ξέρετε.
Αλλά δε σας είπα ακόμα ένα γεγονός που με εξώθησε στο να αλλαξοπιστήσω και να μετανοήσω βαθιά για τα κρίματά μου. Τις προάλλες καθώς περπατούσα με μια συνάδελφο, αυτή μπήκε σε ένα μαγαζί να αγοράσει κάτι ενώ εγώ περίμενα απέξω. Αν και η συνάδελφος ζήτησε να μην της κόψουν απόδειξη, η ταμίας έντρομη της έγνεψε διακριτικά προς το μέρος μου και της ψιθύρισε "δεν μπορώ να μην κόψω. τον βλέπεις αυτόν εκεί έξω;" Καταλαβαίνετε τι σοκ ήταν αυτό για μένα! Με πέρασε για Ράμπο της εφορίας! Όχι καλή μου κυρία. Εγώ δεν είμαι Ράμπο. Είμαι ο κακός σοβιετικός συνταγματάρχης και ντρέπομαι πια για αυτό.
Για αυτό αποφάσισα σαν άλλος Ροντιόν Ρομάνοβιτς Ρασκόλνικοφ να παραδοθώ μέσω αυτού εδώ του ιστολογίου, μην αντέχοντας άλλο τον εαυτό μου. Μέσω της υποχθόνιας δραστηριότητάς μου κατάφερα να μην ανήκω στη γενιά των 700 ευρώ ως όφειλα σαν 30άρης απόφοιτος ΑΕΙ που είμαι (γιατί να μην το παινευτώ;) και για αυτό ζητάω συγνώμη. Κατάφερα να ξεγελάσω την εφορία και τον παγκοσμίως διάσημο για την αποτελεσματικότητά του κρατικό μηχανισμό, κάνοντάς τους να πιστέψουν πως μπορώ να επιβιώσω με αυτά που φαίνονται στα βιβλία μου και για αυτό ζητάω συγνώμη. Κατάφερα να μην χρησιμοποιώ τις πιστωτικές κάρτες που οι ακέραιοι άνθρωποι των τραπεζών αφειδώς μου παραχωρούσαν (από φιλευσπλαχνία προφανώς, γιατί άλλο;) και να ξεχρεώσω το δάνειο του αυτοκινήτου μου και για αυτό ζητάω συγνώμη. Κατάφερα να έχω λίγα λεφτά σε λογαριασμούς όταν τα παιδάκια στην Αφρική πεινάνε και οι περισσότεροι συμπατριώτες μου χρωστάνε και τα βρακιά που φοράνε και για αυτό ζητάω συγνώμη. Φτύστε με. Μου αξίζει.
Αλλά άλλαξα. Μετανόησα και τάσσομαι στο πλευρό των διαχειριστών της κοινωνίας μας κι ας τους κατηγορούν πολλοί πως ζούνε σε γυάλα. Γιατί προφανώς όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι διεφθαρμένοι σαν κι εμένα. Γιατί σίγουρα όσοι ανήκουν στη γενιά των 700 ευρώ και είναι πάνω από τριάντα ή λένε ψέμματα και είναι αποβράσματα σαν κι εμένα ή είναι αντιπαραγωγικοί για την κοινωνία οπότε τους αξίζει να πεθάνουν από την πείνα. Γιατί κανένας εργοδότης (από αυτούς που μας δίνουν ψωμί να φάμε ρε!) δε θα δίσταζε στιγμή να παραδεχτεί εγγράφως ένα αδίκημα προκειμένου να φοροαπαλλάξει τον υπάλληλό του. Και τέλως γιατί ξέρω τώρα πως με τα λεφτά αυτά που με δόλο έκρυψα θα γινόντουσαν υπερσύγχρονα νοσοκομεία, δωρεάν και ασυναγώνιστη δημόσια παιδεία, νέοι ασφαλείς αυτοκινητόδρομοι σε όλη τη χώρα,το μετρό θα έφτανε στο Σούνιο και θα είχε αεροδρόμιο ακόμα και η Γαύδος (γιατί δηλαδή; τι θα γινόντουσαν; Ολυμπιακοί αγώνες και γιουροβίζιον; αυτά είναι γελοιότητες). Άλλα όχι. Όλα αυτά δε θα γίνουν. Εξαιτίας μου. Και αυτό δεν το αντέχω. Και ομολογώ.
Ακούω τις σειρήνες που πλησιάζουν... Αλλά είμαι ήρεμος... Αισθάνομαι σαν να εξαγνίστηκα.
Αν αργήσω να απαντήσω στα σχόλιά σας, θα είναι γιατί εξαιτίας της φοροδιαφυγής μου το Υπουργείο Διακαιοσύνης δεν βρήκε τα κονδύλια για να στήσει netcafe στη φυλακή, παρά την αναγνωρισμένη ευαισθησία του σε θέματα ψυχαγωγίας των κρατουμένων.
Εντάξει, δεν μπορώ να το κρύψω, το χάρηκα! Είμαι πραγματικά μικρόψυχος, ενίοτε δε και skatoψυχος! Η Φανή Χαλκιά μου ήταν πάντα ιδιαίτερα αντιπαθής. Εξηγούμαι:
Δεν έχω πρόβλημα με τους αθλητές που ντοπάρονται, καθώς τους θεωρώ πρεζάκια πολυτελείας που πρώτα πρώτα κάνουν ανεπανόρθωτη ζημιά στην υγεία τους, με το ρίσκο πάντα να μην πετύχουν ποτέ καμιά διάκριση αν είναι γκαντέμηδες ή ο αντίπαλός τους είναι πιο φορμαρισμένος ή πιο ντοπαρισμένος ή και τα δύο. Εννοείται φυσικά, πως δεν πιάνονται όσοι ντοπάρονται. Αυτό δε σημαίνει πως σε περιπτώσεις που βγάζουν μάτι δεν ξέρουμε αν κάποιος ντοπάρεται ή όχι. Στους φετινούς αγώνες για παράδειγμα δεν νομίζω να πιστεύει κανείς πως ο Φελπς και ο Μπολτ που έκαναν επιδόσεις σπάιντερμαν είναι καθαροί. Απλά τα ντράγκια που χρησιμοποιούν είναι τόσο χάι τεκ που δεν είναι γνωστά ακόμα στον επιστημονικό κόσμο (πέρα από το ότι το σουλούπι τους δείχνει πως μπορεί να είναι και γενετικά τροποποιημένοι!).
Αντίστοιχα όταν γίνεται μια μεγάλη έκπληξη στον αθλητισμό και ειδικά στους αγώνες ταχύτητας, που έχουν και μια προϊστορία στην υπόθεση, ακόμα και ο πιο αφελής ή καλόπιστος κάτι ψυλλιάζεται. Όταν τώρα έρχεται μια αθλήτρια από το πουθενά, η οποία είχε σταματήσει να ασχολείται επαγγελματικά με το στίβο και δούλευε στον Τριανταφυλλόπουλο (πως να μην τη συμπαθήσεις αυτή την κοπέλα) και κερδίζει το χρυσό μετάλλιο και όταν έχει μόλις σκάσει το σκάνδαλο Κεντέρη - Θάνου - Τζέκου, θα πρέπει να είναι κανείς εντελώς λοβοτομημένος για να μην αισθανθεί την απαλή μυρωδιά της ντόπας να πλανάται στον αέρα.
Όταν τώρα έχεις τη φωλιά σου hesmeny και το ξέρεις και το ξέρουμε και το ξέρεις ότι το ξέρουμε, (άσχετα που μέρες που ήταν κάναμε τους malakes και δεν μιλάγαμε αν δεν μας πιάνανε) πως πας κυρά μου και τα πετάς αυτά για τη νίκη που είναι στο ελληνικό DNA και τα τοιαύτα; Για τι μας πέρασες άραγε τότε, για εντελώς ηλίθιους ή για εθνικόφρονες malakopitoures; Τώρα που το ελληνικό DNA ανιχνεύεται ως ντόπα στο CSI της WADA πως θα τα μαζέψεις;
Αφού λοιπόν έβγαλα την κακία και τα απωθημένα τεσσάρων χρόνων και απέδειξα σε σας τους θαυμαστές μου (γέλια) τι katharma είμαι στην πραγματικότητα, να σας εξομολογηθώ ότι τη Φανή τελικά τη συμπάθησα! Και αυτό γιατί την έκραξε ο Κυριακού (περισσότερα γέλια)!!! Δηλαδή αν η Φανή μέσα στη χαρά της νίκης και στην ικανοποίηση που τόσα φάρμακα δεν μπήκαν στον οργανισμό της τσάμπα είπε μια μπαρούφα (κάτι που συγχωρείται και ξεχνιέται εύκολα - μην κοιτάτε εγώ που είμαι kathiki), αυτά που ξεστόμισε ο Κυριακού πως μπορούνε να δικαιολογηθούν;
Όταν είσαι μεγαλοπαράγοντας του αθλητισμού και στηρίζεις με τα έργα και τις πράξεις σου αυτό το δύσοσμο τερατούργημα που λέγεται επαγγελματικός αθλητισμός και που μέσα του δημιουργούνται οι ειδικές συνθήκες που γεννούν τους φαρμακωμένους αθλητές, πως τολμάς ρε αχρείε και επιτίθεσαι προσωπικά στην κοπέλα στη χειρότερη στιγμή της; Αυτή τουλάχιστον χτυπήθηκε στα στάδια και έθεσε την υγεία της σε κίνδυνο για να υπηρετήσει τα σάπια ιδανικά που το σινάφι σου επέβαλε στον παγκόσμιο αθλητισμό, κερδίζοντας πολύ λιγότερα από σένα και αντιμετωπίζοντας τώρα την γενική απαξίωση αντί για εσένα. Αν οι αθλητές, οι οποίοι φυσικά και δεν είναι άμοιροι ευθυνών καθώς οφείλουν να γνωρίζουν τι παίρνουν, είναι οι φυσικοί αυτουργοί του ντόπινγκ, τότε που πρέπει να αναζητηθούν οι ηθικοί αυτουργοί; Μήπως σε αυτούς που στηρίζουν τις ολυμπιακές "αξίες" και προσπαθούν να τις επιβάλουν στους αδαείς από τα κανάλια τους; Έχεις και μούτρα και λες για τη Φανή ότι ντρόπιασε τη χώρα της! Αν κάτι είναι ντροπή για τη χώρα είναι η φάτσα σου!
QUIZ: Βρείτε το σωστό και κερδίστε πλούσιες μηνύσεις! Τι αποτελεί μεγαλύτερο κίνδυνο για τον Αθλητισμό, τον Πολιτισμό, το Πεδίο του Άρεως και τον Αιγιαλό στο Πόρτο Χέλι;
Α. Ένα πρεζάκι.
Β. Ο πρόεδρος της ΕΟΕ και καναλάρχης.
Και για μουσικό φινάλε, επειδή δεν είμαι ούτως ή άλλως φαν του στίβου αλλά έχω μια συμπάθεια στους μαραθωνοδρόμους (γιατί για να τρέξεις 42 χλμ και 195 μ. ντοπαρισμένος ή μη, όταν κατά πάσα πιθανότητα δεν θα διακριθείς ποτέ στη ζωή σου θέλει arhidia), ένα τραγουδάκι αφιερωμένο σε αυτούς:
Αυτή τη φορά ο πόλεμος μας έπιασε στον ύπνο. Κάτι ο Αύγουστος, κάτι οι Ολυμπιακοί, για όσους ασχολούνται με τους αθλητικούς εσμούς (sic), κανείς δεν είδε και δεν άκουσε τίποτα. Οι Ρώσοι εξάλλου έχουν μια παράδοση να κάνουν τους πολέμους τους πιο αθόρυβα και με λιγότερη κάλυψη από τους Αμερικάνους. Αυτό δε σημαίνει πως αυτός ο πόλεμος είναι λιγότερο επώδυνος ή ότι οι νεκροί του σκοτώνονται λιγότερο. Απλά εμάς στα αρ.....ια μας! Αν θέλανε ακροαματικότητα να σκοτώνονταν το χειμώνα κατά προτίμηση κατά τις 20:00. Στην πολιτισμένη δύση έτσι έχουν τα πράγματα. Η ευαισθησία διαρκεί όσο ένα δελτίο ειδήσεων. Και αυτό οι "παίχτες" στα γεωπολιτικά παιχνίδια της περιοχής το ξέρουν καλά. Υπάρχουν αρκετές εμπόλεμες περιοχές στον κόσμο για πολλές από τις οποίες ξέρουμε ελάχιστα ή καθόλου. Η Αμπχαζία και η Νότια Οσετία είναι από το 92 και μετά καζάνια που βράζουν. Οι Οσέτιοι, λαός που μοιράζεται μεταξύ Ρωσίας και (φιλονατοϊκής) Γεωργίας έχουν κηρύξει τη χώρα τους ανεξάρτητη, με δημοψήφισμα από το 2006, το οποίο όμως δεν αναγνωρίζει η Γεωργία. Η ανεξαρτησία τους δεν έγινε αποδεκτή από καμιά άλλη χώρα με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός Κοσόβου στην ευαίσθητη περιοχή του Καυκάσου. Η ανεξαρτησία του Κοσόβου άνοιξε το δρόμο για να αρθεί κάθε δισταγμός στην επαναχάραξη των συνόρων. Η Ρωσία τώρα παρεμβαίνει στρατιωτικά και οι φωνές των Ευρωπαίων που μιλούν για σεβασμό των συνόρων της Γεωργίας ακούγονται γελοίες. Οι ασκοί του Αιόλου άνοιξαν, τα σύνορα μεταβάλλονται κατά τη θέληση των ισχυρών και οι λαοί γίνονται για ακόμα μια φορά πιόνια σε ένα νέο ψυχροπολεμικό παιχνίδι. Αποτέλεσμα: Μέχρι στιγμής 1400 νεκροί σε μια περιοχή με πληθυσμό μόλις 70.000 κατοίκων. Ένας νέος πόλεμος γεννήθηκε...
"Στον πόλεμο βρίσκεις πάντα ανθρώπους πρόθυμους να θυσιάσουν τις ζωές των άλλων" Ντόναλντ Τράμπο στο "Ο Τζώνυ πήρε το όπλο του"
Επιτέλους κάτι φαίνεται να κινείται στο θέμα της καύσης των νεκρών. Καιρός ήταν γιατί κάποιοι που δεν προσδοκάμε ανάσταση νεκρών τη δευτέρα παρουσία καλό είναι να έχουμε εναλλακτικές!
Χωρίς πλάκα υπάρχει ένα σοβαρό έλλειμμα σχετικά με το δικαίωμα να καθορίζει κάποιος το τι θα απογίνει η σωρός του σε αυτή τη χώρα. Η εκκλησία με τις βαθιές δημοκρατικές πεποιθήσεις που έχει, "πάγωσε" αυτό το θέμα για πάρα πολλά χρόνια, θεωρώντας δικαίωμά της να συντηρεί το μονοπώλιο στην ταφή, ακόμα και για τους ανθρώπους άλλων θρησκειών. Αν κάτι θεωρώ ιερό είναι η επιθυμία ενός νεκρού και αυτό όχι για κανένα μεταφυσικό λόγο, αλλά γιατί πολύ απλά ο νεκρός δεν μπορεί ο ίδιος να την εκπληρώσει. Οπότε το να στερείς από κάποιον το δικαίωμα να έχει κάποιο λόγο στην κατάληξη του σώματός του είναι αν μη τι άλλο ανήθικο.
Ιστορικά η καύση των νεκρών είναι μια πρακτική που πολλοί λαοί εφαρμόζουν από τα βάθη των αιώνων. Στην αρχαία Ελλάδα κατά καιρούς εφαρμόζονταν και η ταφή και η καύση. Ο χριστιανισμός διατήρησε την ταφή, χωρίς όμως αυτό να είναι δόγμα, αλλά πιο πολύ έθιμο. Στη νεώτερη εποχή το θέμα τέθηκε σε συζήτηση σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες εκ των οποίων πρώτες προχώρησαν σε νομοθετικές ρυθμίσεις η Γαλλία το 1789 και η Μεγάλη Βρετανία το 1884. Στην Ελλάδα η αποτέφρωση συζητήθηκε σοβαρά πρώτη φορά το 1987 όταν ο Δήμαρχος της Αθήνας Μ. Έβερτ έστειλε σχετική επιστολή στην Ιερά Σύνοδο. Το πρόβλημα τότε αντιμετωπίσθηκε πιο πολύ ως χωροταξικό παρά ως ανθρωπιστικό. Το 2006 με την ψήφιση του νόμου 3448/2006, άρθ. 35 η αποτέφρωση επιτράπηκε τουλάχιστον στα χαρτιά μέχρι που χθες κατατέθηκε στο Σ.τ.Ε. σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που θα αποτελέσει το νομικό πλαίσιο ώστε η καύση των νεκρών να γίνει πραγματικότητα.
Προσωπικά, η αποτέφρωση πάντα μου φαινόταν πιο ελκυστική από την ταφή. Ως άθεος δεν περιμένω να ξαναπερπατήσω στη γη ως ζόμπι και η ιδέα της αποσύνθεσης μέσα στην υγρασία και τα σκουλήκια δεν είναι καθόλου ευχάριστη. Ενώ η αποτέφρωση όπως και να το κάνουμε είναι πιο ποιητική. Γίνεσαι καπνός, σκορπάς στον άνεμο, πχ πάνω από το Αιγαίο, ή στην χειρότερη η τεφροδόχος σου γίνεται ένα συμπαθέστατο μπιμπελό πάνω στο τζάκι των παιδιών σου. Πολιτισμένα πράγματα. Λοιπόν το αποφάσισα. Και αν εσείς το σκέφτεστε ακόμα σας προτείνω να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα τηςΕπιτροπής για την θεσμοθέτηση του Δικαιώματος της Αποτέφρωσης των νεκρών στην Ελλάδα, η οποία έχει πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το θέμα.
Και τέλος επειδή:
η μέρα εκείνη που θα μας απασχολήσει προσωπικά το θέμα ελπίζουμε να αργήσει
δεν έχει απαντηθεί το φιλοσοφικό ερώτημα αν υπάρχει ζωή πριν το θάνατο
είμαστε ακόμα ζωντανοί σαν ροκ συγκρότημα
είμαστε στα μέσα του καλοκαιριού και πρέπει να το... κάψουμε
Αυτή τη φορά ο πόλεμος μας έπιασε στον ύπνο. Κάτι ο Αύγουστος, κάτι οι Ολυμπιακοί, για όσους ασχολούνται με τους αθλητικούς εσμούς (sic), κανείς δεν είδε και δεν άκουσε τίποτα. Οι Ρώσοι εξάλλου έχουν μια παράδοση να κάνουν τους πολέμους τους πιο αθόρυβα και με λιγότερη κάλυψη από τους Αμερικάνους. Αυτό δε σημαίνει πως αυτός ο πόλεμος είναι λιγότερο επώδυνος ή ότι οι νεκροί του σκοτώνονται λιγότερο. Απλά εμάς στα αρ.....ια μας! Αν θέλανε ακροαματικότητα να σκοτώνονταν το χειμώνα κατά προτίμηση κατά τις 20:00. Στην πολιτισμένη δύση έτσι έχουν τα πράγματα. Η ευαισθησία διαρκεί όσο ένα δελτίο ειδήσεων. Και αυτό οι "παίχτες" στα γεωπολιτικά παιχνίδια της περιοχής το ξέρουν καλά.
Κοσόβου στην ευαίσθητη περιοχή του Καυκάσου. Η ανεξαρτησία του Κοσόβου άνοιξε το δρόμο για να αρθεί κάθε δισταγμός στην επαναχάραξη των συνόρων. Η Ρωσία τώρα παρεμβαίνει στρατιωτικά και οι φωνές των Ευρωπαίων που μιλούν για σεβασμό των συνόρων της Γεωργίας ακούγονται γελοίες. Οι ασκοί του Αιόλου άνοιξαν, τα σύνορα μεταβάλλονται κατά τη θέληση των ισχυρών και οι λαοί γίνονται για ακόμα μια φορά πιόνια σε ένα νέο ψυχροπολεμικό παιχνίδι. Αποτέλεσμα: Μέχρι στιγμής 1400 νεκροί σε μια περιοχή με πληθυσμό μόλις 70.000 κατοίκων. Ένας νέος πόλεμος γεννήθηκε...
Επιτέλους κάτι φαίνεται να κινείται στο θέμα της καύσης των νεκρών. Καιρός ήταν γιατί κάποιοι που δεν προσδοκάμε ανάσταση νεκρών τη δευτέρα παρουσία καλό είναι να έχουμε εναλλακτικές!
